تهران
امروز که از پله های مترو بالا آمدم و ناگهان منظرهی برجهای شهر در سینهکش کوهِ سفیدِ برف گرفته را دیدم یادم آمدم چقدر این شهر لعنتی زیباست.
ترس سرخ ٬ ترس خاکستری
آن روزها ترس قلب تپنده ی حیات بود در کالبد لحظهها لیک امروز ترس افیونی ست رهنمون به مرداب.
در پایان
زندگی
جایی
زمانی
تمام شده است.
جایی
زمانی
تمام شده است.
من این را کشف کرده ام در خاطراتم
خاطراتی که در آنها همیشه یک نفر اولین الله اکبر را میگفت
دزد سرما
قدیمیا میگفتند :"هوای پاییز دزده" ؛ این روزها همه دزدیها کلان شده٬ میبینی؟
[بارش چند ماههی تهران چهار برابر میانگین بارش ۴۴ ساله گزارش شد.]
تراژدی روزها
اینکه هر روز تنها تر میشیم٬ اینکه هر روز گرگتر میشیم ٬ یه تراژدی بسیار دردناک و عمیقه که همه ازش سراسر بغض و گریه میشن ولی هیچ کس نمیدونه کجاش باید گریه کنه.
چالش اخلاق تومانی
بزرگترین چالش فلسفه اخلاق تعویض واحد پول در اصفهان است : هنگامی که تمام ارزشها و اخلاقِ بنا شده بر "تومان" فرو میریزد و قطعا تعداد زیادی دچار جنون میشوند چنان که زیربنای "تومان"یِ دنیایشان را برباد میبینند .
جوانی بی جوانی
جوانی که هنوز بهترین اتفاق روزهایش افطاری دبیرستان است ؛ دنیای عجیبی ست و کمی هم دردناک.