کاش بودی و طنین افکارت این ذهنهای تشنه را در بر می‌گرفت .

خدا صفاتی دارد که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد از جمله :منتقم

                                                                                                                  یا منتقم

میرحسین موسوی مردی است که برای خدمت می آید و هیچ علاقه‌ای در هیچ یک از رفتارهایش به مسند قدرت و تکروی نشان نمی‌دهد (مشکلی که اکنون کشور شدیداً درگیر آن است) . در صورتی که کروبی شدیداً در رفتار و گفتارش مسئله‌ی حُب قدرت مشهود است از آن حرفِ قدیمی: " این ریاست جمهوری آخرین تیر من است. " تا موضعش در حال آمدن ٬ که وقتی قریب به اتفاق سران اصلاح طلب به میرحسین موسوی روی آوردند او قبول نکرد و خواست بیاید و بماند . آیا واقعاً رفتار و گفتار کروبی رفتار و گفتار کسانی است که برای خدمت می‌آیند؟ آیا این همه لجبازی و خودسری او می‌تواند با عشق خدمت همخوانی داشته باشد؟
آیا این تکرار اشتباه چهار سال پیش نیست که کروبی را فقط برای حرف‌هایش -بی توجه به احتمال زیاد اینکه به دلیل شخصیت ضعیف و محب قدرتش نتواند به آنها عمل کند- به صندلی خدمت ریاست جمهوری برسانیم؟

برای تغییر باید به میرحسین رأی دهیم برای رسیدن به مطالبات شما طرفداران کروبی -که بسیار مشابه است به مطالبات طرفداران میرحسین-  باید به میرحسین موسوی رأی دهیم .
بیایید دقیق تر رفتارها را بنگریم .

دستبندهای سبز میرحسین موسوی آشکارترین نشانه‌ی وسعت حمایت اقشار مختلف از اوست و احمقانه‌ترین کار این است که به بهانه متفاوت بودن خودمان و فراگیر بودن این طرح در میان عامه از بستن این دستبند سر باز بزنیم و نتیجتاً همچون چهار سال پیش ٬ که نفهمیدیم چه کسی به چه کسی رأی داد و نهایتاً محمود احمدی نژاد بر صندلی خدمت -مبدل شده به اریکه‌ی قدرت- نشست ٬ کاسه‌ی چه کنم چه کنم به دست گیریم .
در جامعه‌ای که تقلب از فاکتورهای عیان انتخابات است رأی نباید مخفی بماند با اعلام عمومی رأی خودمان توسط این دستبندها می‌توانیم جلوی این فاکتور را بگیریم .
بیایید کنار بگذاریم حمایت مخفی خود را ٬ میرحسین موسوی رأی زیادی نیاز دارد تا بتواند به عرصه‌ی خدمت ریاست جمهوری وارد شود ٬ بگذارید همه بدانند شما هم به او رأی میدهید...
ناامیدی امروز مردم و این حرف که :"فرقی ندارد در هر صورت احمدی نژاد می‌شود"  عاملی است برای بد بخت کردن خودمان و باز کردن راه تقلب . زمانی هم میگفتند ناطق نوری می‌شود ولی همان جوان‌هایی که در خیابان‌ها می‌دویدند و عکس خاتمی بر ماشین‌ها می‌چسباندند نگذاشتند ... این بار هم کاری کنیم که سبز این سید در خاطره‌ها بماند . 

*ببخشید جایی برای مخالفین میرحسین نگذاشتم ٬ روی صحبتم با طرفداران است .

آرامشی هست مخصوص آن هنگام که انسان می‌فهمد باسرعت زیادی به مرگ نزدیک می‌شود و هیچ چیز مانند این آرامش انسان را روان و لطیف در بر نمی‌گیرد .

این زندگی ارزش کردن هم ندارد .

دیگر چه دردناک‌تر از اینکه پیرزنی هفتاد یا هشتاد ساله که بسیار شکسته و خمیده است با پسر عقب‌مانده‌ای که بیست ساله به نظر می‌آید به غرفه‌ی کودکان می‌آید و سعی می‌کند چیزی برای پسر بخرد حال آنکه غرفه شلوغ است و همه بی‌حوصله  هستند برای جواب دادن به پیرزن -در حقیقت بی‌حوصلگی نیست بلکه احساس غریبگی و ضعف است که به بی‌توجهی منجر می‌شود با اندکی دلسوزی-  

    و می‌روند درحالی که تنها امیدم این است که پسر آنقدر رشد عقلانی ندارد که بفهمد چه شد ...

کاش همه‌ی خستگی‌ها ریشه در گذشته داشت اما گاه خستگی‌ها ریشه در آینده دارند و ناامیدی .

سقوط فرایند سریعی است .

گاه هوس می‌کنم به حماقت‌هایی که نباید بخندم هم بخندم ... خب؟

احتمال اینکه یک نفر قدش ۸۰ سانتی‌متر باشد صفر است ٬ ولی همه زمانی قدشان ۸۰ سانتی‌متر بوده یا هست یا خواهد بود .

* احتمال صد در صد یعنی تقریبا حتمی و صفر درصد یعنی تقریبا غیر ممکن .
**  کاظمی

انسان به محیط‌های لایتغیری نیاز دارد که تغییرات را نسبت به آنها بسنجد .

         و این نکته‌ایست که متأسفانه شهرداری نمی‌فهمد .